04-06-10

Kan altijd beter

Eerst en vooral, mijn donderdag was goed gestart, ben als een blok in slaap gevallen. Vechten tegen een ziekte waar je te moe voor bent is dus best vermoeiend. Maar de dag is goed verlopen, maar tegen de avond was het weer zover... ik kreeg een zwaar paniekaanval, mijn hartslag was te hoog, mijn adem kreeg ik niet onder controle. En ik werd nogmaals naar spoed overgebracht met de ambulance. Daar intraveneus medicatie toegediend gekregen om mij te kalmeren, maar ik werd nog wilder. Mijn hart sloeg over de 170 slagen, een wonder dat die nog gedaald is. De arts bleef bij mij zitten om mij onder controle te houden, samen met mij mee te ademen. Maar hij vond het wonderlijk dat ik mijn humor en lach nooit verlies. Waarom zou ik? Positief blijven denken dat is wat ik geleerd heb van Bart! En dat zal ik in mijn achterhoofd bewaren.

Maar op spoed heb ik toch zo'n 4u doorgebracht, na 2x intraveneus medicatie te hebben gekregen ging het beter, ik was toch maar 4x flauw gevallen, mijn hartslag was mooi gedaald tot 95 slagen, en op 77 slagen ongeveer mocht ik naar huis. Toen was er geen gevaar meer, en was mijn hyperventilatie verdwenen. Nieuwe medicatie voorgeschreven gekregen, en weer opbouwen. We kunnen niets anders dan door doen hé? En we gaan verder, hoe moeilijk of zwaar het ook mag zijn, je kunt er niet om heen, je moet er door! En we gaan door... 

En vandaag, toch nog even leuk nieuws melden, na het verwijderen van mijn geliefde huisdieren Spin I en Spin II heb ik toch weer een nieuw huisdier gevonden, en deze heeft plaats genomen op mijn zolder... ben eens gaan zien, die heeft daar dus gewoon z'n nestje gebouwd. En er leven kleine vogeltjes in. Op zich geen erg, maar die mag wel mijn isolatie volledig laten... het gedacht alleen al. Hihi schoon hé? De natuur heeft zoveel in petto, je kunt alleen maar genieten... maar zolang die natuur niet tegen werkt, want dat kunnen die ook wel hoor.. maar dat verhaal dat vertel ik morgen dan wel weer!

Mijn twee rugrats liggen in bed na een namiddagje zwemmen, morgen dansschool en zwempartijtje bij vriendjes. En mama kan rusten, mama moet rusten, mama heeft geen keuze, maar mama's mogen niet ziek zijn, maar deze mama mag dat wel, want deze mama is nu éénmaal ziek! Ik plant mij in de zetel met mijn zuurstofmasker bij de hand en mijn medicatie innemen, en wie weet val ik weer als een blok in slaap... tot morgen allemaal!

21:25 Gepost door Dream Girl in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: dag |  Facebook |

Commentaren

positief denken 1 juli 2010 is het exact 5 jaar geleden dat ik geopereerd werd van een kwaadaardige tumor op mijn dikke darm...Alles was zo snel gegaan...tussen de eerste werkelijke symptomen,onderzoeken en operatie verliepen amper 72 uren...geen tijd dus om te doemdenken...Na een 10 uur durende operatie,en de nodige pijnstillers,ben ik begonnen met POSITIEF denken...blij dat ik er nog was.Nu ben ik blij dat ik er nog ben...

Gepost door: ben | 04-06-10

De commentaren zijn gesloten.